Yapay zekâ, sinema ve dizi sektöründe yalnızca yardımcı bir teknoloji olmaktan çıkarak doğrudan içerik üreten bir araca dönüşüyor. Özellikle Asya pazarında Çin, Hindistan ve Endonezya gibi ülkelerde medya şirketleri, yapay zekâyı üretim maliyetlerini azaltmak ve daha kısa sürede daha fazla içerik üretmek amacıyla kullanmaya başladı.
Senaryo yazımı, karakter tasarımı, seslendirme ve video kurgusu gibi süreçlerin yapay zekâ modelleriyle gerçekleştirilmesi, geleneksel yapım modellerinin dönüşebileceğine işaret ediyor. Ancak yeni teknolojinin sağladığı hız ve maliyet avantajının yanında, karakterlerin duygusal aktarımı ve sahneler arası devamlılık gibi alanlarda önemli eksikler de görülüyor.
ÇİN’DE 127 BİN 800 YAPAY ZEKÂ DİZİSİ DOLAŞIMDA
Pekin merkezli bağımsız teknoloji analiz platformu Hello China Tech’in verilerine göre, mobil cihazlar için hazırlanan ve bölümleri 2 ila 5 dakika arasında değişen kısa diziler Çin’de hızla büyüyen yeni bir içerik pazarına dönüştü.
Ocak 2026’da ülkede 14 bin 600’den fazla yapay zekâ destekli kısa dizi yayımlandı. Şubat 2026 itibarıyla dolaşımdaki yapay zekâ yapımı kısa dizi sayısı ise 127 bin 800’e ulaştı.
Bu tablo, yapay zekânın Çin’de deneysel bir üretim aracının ötesine geçerek ölçeklenebilir bir içerik üretim modeline dönüşmeye başladığını ortaya koyuyor.
ENDONEZYA’DA BİR İLK YAŞANDI
Endonezya’da Ocak 2026’da yayın hayatına başlayan “Legenda Bertuah” ise ülkenin tamamen yapay zekâ ile üretilen ilk televizyon dizisi oldu.
Halk efsanelerini merkeze alan yapım, içerik üretiminde yapay zekânın ne ölçüde kullanılabileceğine ilişkin önemli örneklerden biri olarak gösteriliyor.
Hindistan’da da benzer bir dönüşüm yaşanıyor. Ülkenin önde gelen medya şirketlerinden JioStar, senaryo yazımından karakter tasarımına, seslendirmeden kurguya kadar tüm üretim aşamalarının yapay zekâ tarafından yürütüldüğü projeler üzerinde çalışıyor.
Şirketin 2025’te yayımladığı ve Mahabharata destanını yeniden anlatan 100 bölümlük yapay zekâ destekli dizi, ilk yayın gününde 6,5 milyon izlenmeye ulaştı.
YAPAY ZEKÂ HIZLI AMA HATALAR SÜRÜYOR
Yapay zekâ ile hazırlanan dizilerin en fazla eleştirildiği alan ise görsel ve duygusal devamlılık oluyor.
Hindistan yapımı “Mahabharat: Ek Dharmayudh” dizisinde büyük ölçekli savaş sahneleri ve mitolojik mekân tasarımları dikkat çekerken, karakterlerin göz teması, vücut bütünlüğü ve hareket akışında zaman zaman sorunlar yaşanıyor.
Endonezya yapımı “Legenda Bertuah”ta da mimiklerin ve vücut hareketlerinin bazı sahnelerde doğal görünmediği dikkat çekiyor.
Yapay zekâ tarafından oluşturulan karakterlerde el, kol ve yüz gibi uzuvların biçiminin anlık değişmesi, ağız hareketlerinin konuşmalarla tam uyuşmaması ve bakış yönlerinin doğal akışı bozmaması gereken noktalarda sapmalar yaşanması sık görülen sorunlar arasında bulunuyor.
Kamera açılarının değişmesiyle kıyafet, saç modeli ve aksesuarlarda küçük farklılıklar ortaya çıkabilirken, bazı sahnelerde ışık ve gölge dağılımının da görsel bütünlüğü bozduğu görülüyor.
Kalabalık sahnelerde arka plandaki karakterlerin benzer hareketleri tekrarlaması ve elde tutulan nesnelerin şekil veya konum değiştirmesi de mevcut yapay zekâ modellerinin henüz tamamen aşamadığı sorunlar arasında yer alıyor.
Bununla birlikte, bölümler ilerledikçe hata oranlarının azalması, teknolojinin kısa süre içinde daha tutarlı sonuçlar verebileceği beklentisini güçlendiriyor.
“KÜLTÜR BİR SERMAYE”
Utrecht Üniversitesi’nde yapay zekâ ve dijital kültür alanında çalışmalar yapan Prof. Dr. Payal Arora, yapay zekânın içerik üretiminde daha fazla kişiye alan açabileceğini belirtti.
Arora, “Yaratıcı araçlar daha erişilebilir hale geldiğinde, sektöre yeni katılım biçimlerinin ve ekonomik fırsatların önünü açabilir. Bunu Çin’in hızla büyüyen kısa video ekonomisinde ve Hindistan’ın yapay zekâ ile film üretiminde görüyoruz. Burada sıradan insanlar, ana akım medya tarafından uzun süredir göz ardı edilen izleyiciler için içerik üretiyorlar” ifadelerini kullandı.
HOLLYWOOD VE ASYA AYRI NOKTADA
Arora’ya göre, yapay zekânın eğlence sektöründe nasıl algılandığı konusunda Hollywood ile Asya arasında belirgin bir yaklaşım farkı bulunuyor.
ABD’de tartışmalar daha çok yapay zekânın insan yaratıcılığını sınırlandırabileceği ve geleneksel meslekleri tehdit edebileceği yönünde ilerlerken, Çin ve Hindistan gibi ülkelerde teknoloji daha fazla kişinin fikrini hayata geçirebilmesini sağlayan yeni bir üretim aracı olarak değerlendiriliyor.
Asya’daki mevcut eğilim, yapay zekânın önümüzdeki dönemde yalnızca içerik üretim sürecini hızlandıran bir teknoloji değil, sinema ve dizi sektörünün ekonomik ve yaratıcı modelini yeniden şekillendiren temel araçlardan biri olabileceğine işaret ediyor.
